almost home

Het laatste verhaal voordat ik weer terug naar huis toe keer.

Der is niet zo heel veel gebeurt, de laatste twee maanden waren niet de beste, maar zal toch proberen om er wat moois van te breien. Het startte allemaal na het vertrek van barend, diezelfde  dag vertrok ik richting sydney voor Defqon1 en om wat vrienden op te zoeken.  Aangekomen in sydney ben ik naar maggie d’olivere gegaan om daar op de bank te overnachten. In sydney heb ik niet erg veel gedaan,hoogtepunt was natuurlijk Defqon1. Op 18 september ging ik in me remie met de trein naar het festijn. Gelukkig kwam ik in de trein al nederlanders tegen waar ik eigelijk de hele dag mee opgetrokken ben. Zo gemakkelijk gaat dat gelukkig, Je kon ze makkelijk herkennen aan hun oranje kledingstuk. De opbouw van de mainstage was helaas helemaal hetzelfde als 2 jaar terug in nederland, dat was wel een beetje jammer maar de sfeer was als altijd weer helemaal super! Bijna de hele dag in de blackarea gestaan om uit onze dakpan te gaan. Was weer een ouderwets leuk feestje.

In sydney ben ik ook naar de kledingzaak van maggie geweest, waar een soort van modeshow was. Mooie vrouwen bekijken en een beetje bier drinken, wat wil je nog meer. Daarnaast ook enkele keren de stad ingeweest om Aerro en Hilkka te ontmoeten, een finse broer en zus die ik heb leren kennen in port douglas. Beetje bier gedronken etcetc en naar een braziliaans festival geweest, was erg gezellig.

Op de 22ste van november moest ik helaas weer v erder naar melbourne. Ik wilde met het openbaar vervoer naar het vliegveld gaan, dacht dat ik daar wel genoeg tijd voor zou hebben want me vliegtuig zou zogezegd 12 uur vertrekken. Ik wachten op de bus, kwam die niet opdagen. Beetje in de stress, wat zal ik doen, langer wachten of voor het zekere een taxi pakken. Toen maar een taxi gepakt wat me 80 dollar armer maakte. Kwam ik om 10 over half 11 aan op het vliegveld, ticket opgezocht, bleek dat me vliegtuig om 11 uur vertrok. Ik in 20 minuten inchecken en naar de gate en was gelukkig net op tijd. Wel een taxi die duurder was dan me vliegticket, maar wel het vliegtuig gered.

Die middag landde ik in melbourne waarna ik voor 1 dagje naar phil ging. Hier weer heerlijk gegeten, gefeest en gebierd, Was weer erg gezellig, helaas maar voor 1 dagje. De volgende dag werd ik namelijk opgepikt door de farmer:charly waar ik 2 maanden voor zou gaan werken op zijn caravan park en op zijn farm. Ik had op het caravan park mijn eigen caravan dus dat was wel relax, niet erg groot maar goed genoeg. Op het park werkte ik met claire een schotse dame, gelukkig dus niet alleen. Het werk was OK alleen charly was niet de meest prettige man om mee te werken, echt een meneertje nooittevree. Soms kwamen andere mensen om te werken maar die hielden het nog geen week vol. Het was niet erg gemakkelijk maar voor mij zat er niets anders op toch maar te blijven. Er waren ook nog twee honden op het park: bella (een 8 maanden oude mechelse herder) en Cloe (een 11 jaar oude bordercolliemix) welke wel een leuk gezelschap waren, zij waren teminste altijd vrolijk.  Tijdens de twee maanden was het heel veel werken, weinig vrije dagen. Ik had namelijk ook nog een landscapingjob naast het standaard werk. Dus als ik wat vrij kreeg ging ik landscapen om wat geld te verdienen. Dit was een soort van hovenieren op zijn australisch. Rotsen uithakken, Wanden maken tegen landverschuivingen etc. Wel interessant om te doen en de landscaper was een goede man. Hij heeft me al een baan aangeboden voor volgend jaar en mijn auto staat daar nu opgeslagen. Ben dus wel van plan om daar terug te gaan.

Tijdens de twee maanden zijn er ook leuke dingen gebeurt. Zo ben ik een weekendje weg geweest met phil en zijn vrienden naar diens marsch. Een dorpje in de great otways national park (een groot regenwoud) waar zij een cottage hadden gehuurd. Echt super mooi boven aan een vallei. Hier gefeest, veel lekkere dingen gegeten, jabbies gevangen (en gegeten) en plezier gehad. Helaas moest ik na het weekend weer terug naar het caravanpark, ik zou wel willen wonen op het national park zo mooi dat het was. Terug gekomen moest ik maandag weer aan het werk voor charly, maar dat werd hem ook niet omdat de landscaper plotseling op de deurmat stond. Charly zei ‘je kan wel mee om te werken’, alleen toen ik terug kwam draaide die helemaal door. Hij zei dat ik me spullen kon pakken en vertrekken, omdat die me die dag nodig had en ik al paar dagen vrij had gehad. Was dus niet al te best, je kan dus wel nagaan dat het niet de fijnste man is om mee te werken. Gelukkig draaide die de volgende dag bij en wist die wel dat die me goed kon gebruiken, hij gaf me een tweede kans.

Daarna niet echt veel meer gewerkt voor de landscaper omdat ik werk voor me visa niet te veel wilde riskeren. Gelukkig wel contact gehouden. Nadat ik al mijn dagen voor me visa had gewerkt ben ik weer voor de landscaper gaan werken. Charly vertrok voor de laatste 2 weken naar cairns, waardoor het ook een stuk relaxer was op het park. 3 uurtjes werken om het park netjes te houden en vervolgens werken voor de landscaper. Dit ging dus prima en zo kon ik ook nog wat extra geld verdienen. Volgend jaar kan ik op zijn landgoed wonen en voor hem werken. Hij heeft een heel groot gebied met 3 cottages in de bergen dicht bij apollo bay. Ik kijk er dus al naar uit om hier te wonen. Daarnaast heeft hij 100 schapen, welke 2 weken terug geschoren moesten worden. Hier mocht ik mee helpen. Op de eerste dag de bergen in om alle schapen uit de bergen te drijven naar de scheerstal. Gelukkig ging dit best makkelijk en had hij het nog nooit zo gemakkelijk gehad. Enkele eigewijze schapen die we de volgende dag uit de bergen moesten halen, rennend op en af de bergen door de bramen en bosjes, zwaar en vermoeiend zat. Uiteindelijk allemaal in de schuur gekregen. De laatste schaap mocht ik scheren, het was een ram wat ze niet wisten. Best moeilijk maar wel leuke ervaring. Ook nog staarten en ballen van de kleine lammetjes afgesloten met een stiekkie, die vallen er dan vanzelf een keer vanaf.... weet niet wat ik er van moet denken maar vind het best zielig, denk dat het best pijnlijk is. Ook nog een schaap geopereerd met ijzerdraad in zijn poot. Leuke ervaring dus en wie weet volgend jaar weer.

Afgelopen week kwam job een kijkje nemen op het park met mijn auto. Hij heeft samen met roel de auto veilig naar melbourne gebracht en hij rijdt nog prima. Hoop dat die het nog een tijdje volhoud voor de westkust. Met job veel lekkere dingen gegeten en gedronken (waar hij niet echt blij mee was, sorry job) en hebben ook de auto even opgepimpt. We verveelde ons een beetje, waardoor job met het briljante idee kwam om de auto te gaan verven. Dacht dat gaan we dan ook maar even doen. Wat gebrainstormd over hoe of wat en kwamen tot de beslissing om er een dikke sportwagen van te maken. Na schuren en afplakken hebben we de auto gespoten en het resultaat mag er zijn. Het is mooi geworden en hij gaat nu ook veel harder en trekt veel bekijks. We hebben namelijk de velgen matzwart gemaakt, 30 cm van de onderkant ook matzwart, daarboven een vuurrode streep. Twee sportstrepen van de voorkant over het dak naar de achterkant (vuurrood ) en de spiegels vuurrood. Hij ziet er cool uit en heb al zin om me eerste roadtrip er mee te maken. Hoop dat de verf het goed blijft doen met die felle en hete zon erop in australie, maar dat zie ik wel als ik terug ben.

19 november was de dag dat ik vertrok van skennes creek op naar melbourne. Ik kon weer met job samen bij phil overnachten, helemaal super. De eerste dag gelijk maar even lawnbowls gespeeld met phil,job en wat vrienden. Mijn spel was niet echt verbeterd na afgelopen jaar en zeker niet na het nuttigen van bier. Het was gezellig, wat het belangrijkste is. Vervolgens een bbq bij phil en we hadden trek in koekjes. Waardoor we dachten, laten we anzac koekjes maken met een speciale boter. Ze waren erg lekker, weet niet of ze echt werkte maar ik was aardig naar de ..... na al dat bier en andere genotsmiddelen.  De volgende dag heerlijk uitgeslapen, wat ik wel nodig had. Had een maand niet meer uitgeslapen dus dat was wel lekker. Die middag heerlijk weer dus hadden we maar een terasjesdag in de planning gestopt. Wat terasjes, wat strand in St. Kilda en Oaifa en Graham weer ontmoet. Twee vrienden waar ik in port douglas mee omging, was gezellig. Die avond had ik een soort van reunie georganiseerd in een kroeg, helaas door wat miscommunicaties stonden wat vrienden aan de andere kant van melbourne, waardoor we maar met ze 4en  waren: Phil, job, clair en ik. Was wel gezellig en goed geraakt dat avondje. Kan me herinneren dat we een uurtje of 6 weer terug naar huis gingen. De zondag een aardige hangover waardoor ik tot 4 uur niks gedaan heb. Toen belde charly mij op of ik misschien wat spullen in skennes creek kon halen met zijn auto. Ik dacht laat ik dat maar even doen zodat ik de honden ook weer even kon zien. Ik naar skennes creek, daar overnacht en vandaag weer terug naar melbourne met cloe. Onderweg gestopt bij een wijnerij (de mooiste die ik had gezien, en waarschijnlijk ook de duurste). De deur werd voor je opengedaan en alles was zeer professioneel. Wel een beetje ongemakkelijk voelde ik me als ongeschoren, langharige (zou zowat zeggen hippie) backpacker met niet al te veel geld. Ze vroegen zich denk af wat heeft hij hier te zoeken. Aan me budget denkend, toch maar 1 flesje rode wijn gekocht als kado voor phil, wel super lekker, wat ook wel mag voor de prijs. Vervolgens doorgereden om in melbourne charly op te pikken. Hij was ok en had een goede tijd gehad. Gaf me wat knaken voor de moeite en alle gegevens om mijn visa aan te vragen.

Vervolgens haastend naar phil, douche en weer op pad want hoorde die dag dat enkele vrienden van port douglas toevallig ook in melbourne waren. Ik sprak af met bobbi, 1 meid die ik ontmoet had, aangekomen waren er nog een tal van bekenden en vrienden, erg leuk om hun toch nog onverwacht even te zien. Lekker wat gedronken en gegeten. Nu weer terug bij phil en nu komt het toch wel erg dicht bij. Morgen laatste dagje, hier ga ik jullie niet van op de hoogte houden, sorry.

Ik hou jullie op de hoogte van mijn plannen en zie jullie binnenkort wel een keertje in het mooie nederland.

Adieu en tot gauw.

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer