It's been a while ago

En we zijn alweer drie en een halve maand verder . De tijd vliegt, nog een half jaar en dan zit ik weer thuis. Niet normaal! Ik kom namelijk 22 december thuis. Heerlijk weer thuis voor Kerst en oudjaar en, wat de meeste waarschijnlijk wel weten, dat ik oom ga worden 31 december. Mijn broer en Jolijn krijgen een baby, Gefeliciteerd! Goede reden om naar huis te komen, dat ene maandje kan ik ook wel missen.

Momenteel zit ik in  Port Douglas, een plaatsje in Far North Queenland, een uurtje boven Cairns. Hier was ik vorig jaar ook voor vier maanden. Mijn thuisplaats in Australie. Super om weer terug te zijn. Ik ben weer aan het werk in de keuken van The Courthouse Hotel. Ik heb een appartementje met twee vrienden en veel backpackers van vorig jaar zijn teruggekeerd voor het seizoen, omdat het hier bijna altijd lekker weer is en veel werk te vinden is. Helaas nu een slechte week van rond de 23 graden, bewolkt en af en toe regen.  In ieder geval is het super om iedereen weer terug te zien, veel gefeest en gezelligheid dus voel me zeker weer thuis.

In afgelopen 3 maanden is er niet onwijs veel gebeurd. Nadat Jackie en Melissa waren vertrokken was ik weer hard aan het werk gegaan bij Stephan en Sue. Ik ben hier nog 2 maanden langer gebleven om wat centen bij elkaar te sparen. Gedurende de 2 maanden bijna alleen maar gewerkt. Geen dagen vrij alleen als het regende. Niet vekeerd al kan je het geld goed gebruiken. Verder hebben we pasen gevierd. Op bezoek bij de ouders van Sue en lekker zitten drinken en eten. Daarnaast hadden we twee kalfjes gekregen, Cheets en Chjong welke we met de fles moesten groot brengen. 2 a 3 keer per dag de fles geven. Met beide gaat het hopelijk nog steeds goed.  In de laatste werken bij Stephan en sue mijn auto laten services voor de 3300 kilometer lange trip naar het noorden. Met een paar nieuwe bougies en bougies kabels kon hij er weer tegen aan. Ik zou met 3 vrienden gaan rijden naar het noorden, maar helaas hadden hun uiteindelijk allemaal geen geld meer om mee te gaan. Enige optie was dus om alles in mijn eentje te rijden. Beetje jammer, want benzine kost toch nog redelijk wat hier en zou gezelliger zijn om met wat meer mensen te rijden. De laatste dagen in apollo bay gedag gezegd tegen iedereen, gedineerd met de familie van stephan en sue, spullen gepakt en op vrijdag 27 mei ben ik er vandoor gegaan in mijn remie.

De eerste dag van de trip was ongeveer 900 kilometer, van Apollo bay naar de hoofdstad Canberra. Daar op bezoek bij Phil, die bas en ik vorig jaar in Nieuw zeeland ontmoet hadden. Hij was afgelopen jaar naar canberra verhuisd, terug bij zijn ouders in huis. Ik was niet echt in canberra om de stad te zien maar gewoon om een goed weekend met phil te hebben. En zoals gewoonlijk overtrof het weekend alle verwachtingen. Ik kwam vrijdag avond aan bij phil en zijn ouders: Mo en peter en hun eenjarige pup van 60 kilo: Daisy (pyrineese berghond). Ik moest haastig een douche nemen want phil had natuurlijk al weer genoeg plannen. Die avond zouden wij opstap gaan met mensen die hij ontmoet had met speeddaten. Helaas waren het mensen rond de 30-40 jaar waardoor er niet echt veel voor mij bij zat. Maar dat mocht de pret niet drukken. We begonnen lekker met een pilsje in de kroeg. Voor diner hadden wij heerlijke mudcrab in een chinees restaurant (en dat is dus niet met bami, nasi, foeyonghai en bami pangang. Daar hebben ze hier volgens mij nog nooit van gehoord). Chinees in australie is echt zoveel beter. Daarna zijn we tot laat in de kroeg  blijven hangen.

De volgende dag heerlijk uitgeslapen, waar ik zeker aan toe was. Die middag had phil een afspraak, waardoor ik tijd had om naar het australian museum te gaan. Opzich wel interessant, weet alleen niet of ik ooit een museummens zal worden. De avond was ook weer volgepland. Een vriendin van phil was namelijk jarig. We waren uitgenodigd om de avond te beginnen in the presidential suite van het hiatt hotel in Canberra. Hier begonnen we met wat biertjes, kaviaar en oesters. Heerlijk en zo een mooie suite. (7000dollar per nacht). Na het aftrappertje in de suite zijn we naar een luxe restaurant geweest. Heerlijk 5 gangen diner op met de beste wijnen. Gewoon super. Daarna weer terug naar het hiatt hotel om tot laat in de avond door te feesten.

Natuurlijk, na de nodige tequilla’s en andere shots, hadden we de hele zondag nodig om bij te komen. Niet veel gedaan, behalve geslapen en footy gekeken. Laat in de middag nog even naar het war museum geweest wat wel indrukwekkend was. Die avond rustig aan gedaan, want maandag ochtend moest ik weer vroeg vertrekken om de nodige kilometers te maken. Ook moest phil vroeg werken, dus vroeg afscheid genomen van phil, mo, peter en daisy. Die maandag 600 kilometer gereden naar het dorpje coonamble. Niks te beleven in de middle of nowhere en kwam er aan in de regen en het donker. Geen zin om mijn tent op te zetten, dan maar een goedkope caravan huren voor de nacht. Vroeg naar bed zodat ik de volgende dag om 7 uur weer kon vertrekken. Een rit van 950 kilometer stond voor de boeg naar het kleine mijndorpje rollstone. De rit ging best vloeiend, behalve dan dat Ik een roadtrain in haalde van 50 meter en er kwam een auto tegemoet. Ik had voldoende ruimte, maar de tegemoet komende auto was toevallig een politie agent. Hij zag dit anders en keerde ze auto direct om en kwam achter me aan met zen zwaailichten aan. Ik moest blazen en mijn rijbewijs laten zien (gelukkig keek die niet naar mijn gladde banden). Verder was er niets aan de hand en kon ik mijn trip weer voortzetten. Ik kwam dit keer voor het donker aan in rollstone. Het was lekker weer en dacht kan ik mooi in me tent slapen. Tent opgezet, gegeten en vroeg naar me bed want het was om  8 uur al donker. Ik dacht lekker slapen, maar nee. Omdat er geen wolken waren te bekennen, werd het ijskoud snachts. Ik moest al me kleren te voorschijn halen en een extra deken (qantas deken van Job is toch nog van de pas gekomen), maar het bleef koud. Als dat nog niet genoeg was, was mijn luchtbed ook nog eens lek, waardoor ik die nacht regelmatig me luchtbed moest opblazen.

’s Ochtends vroeg om 6 uur opgestaan om gauw mijn tent in te pakken en vroeg te vertrekken. Mijn plan was namelijk om deze woensdag 1 juni 1200 kilometer te rijden zodat ik als verassing aankwam op de verjaardag van louise, een schotse meid die ik vorig jaar had ontmoet en wel goede band mee had opgebouwd. Ik zou kijken hoe het ging tijdens de rit, dus ik begon maar gewoon met rijden. De rit ging best smoothly en kwam leuke dingen tegen. Veel kangaroes (ook boxende roe’s wat wel stoer is om te zien) en emoes gezien. Ook een paar close-calls met ze gehad maar gelukkig geen op mijn motorkap. Ook die dag opgehouden door monster-moves. Ze waren een huis over de weg aan het transporteren, wat de hele weg afsloot. En paar honderde kilmoters verder waren er duizende koeien op de weg. Drovers waren bezig om hun cattle te verhuizen. Hier wel door opgehouden maar wel leuk om te zien.  

Die avond aangekomen in port douglas. Het was louise der verjaardag dus had taart en wijn gekocht. Het was een gezellige avond en voelde goed om weer terug te zijn in port douglas. Het bevalt me hier heel goed.  Het appartementje waar we in wonen; Louise, Luke en ik (twee vrienden die ik vorig jaar ontmoet had in port douglas) is erg mooi. Een beetje klein, maar prima om 3 maanden in te wonen.

De volgende dag maar een rondje door port gelopen. Gelijk weer zoveel bekenden gezien. Zoveel mensen zijn terug in port douglas die er vorig jaar ook waren. Ik voelde me gelijk weer thuis. Natuurlijk ging ik ook langs bij the court house hotel, waar ik vorig jaar ook heb gewerkt. Het was heel anders dan vorig jaar, nog maar 3 mensen (momenteel nog maar 1) werkte er die er vorig jaar ook waren. Vele waren gesnapt met drinken van drank tijdens werk. Een nieuwe headchef en veel andere mensen, maar de sfeer was nog steeds goed. Derest van de week heerlijk gerelaxed van het mooie weer , want de volgende week moest ik alweer aan de slag. In het weekend kwamen James en Alex aan in port douglas. Twee engelse vrienden van vorig jaar. Gelijk maar hun welkom gevierd door de nodige drankjes te nuttigen.

Die zaterdag 4 juni, belde me broer ineens op. Ik dacht ‘huh?’ die belt nooit om half 7 ’s ochtends in de ochtend nederlandse tijd. Die zal wel wat nieuws te melden hebben . en ja hoor, hij vertelde me die dag dat jolijn zwanger was en dat ze samen 31 december een baby verwachten. Super! En ben heel blij voor hen. Ik hoop dat de baby niet te vroeg komt, maar dat zien we vanzelf wel.

De dagen erna nog vrij gehad van werk en heerlijk genoten. Veel wezen vissen met boris en andere vrienden. Bevalt weer goed, tijd om te vissen en te relaxen. Had flathead, (hamer)haaien, blue swimmer krab gevangen. Nieuwe vissen die ik nog nooit had gevangen, zeker wel leuk en sommige waren ook heerlijk om te eten. Veel bij het zwembad gelegen en gechilled, voordat ik weer aan het werk moest. Ik moest namelijk zaterdag en zondag alweer beginnen. Ook snel een fiets gekocht voor 50 dollar. Best een gare maar na wat doe het zelf reparaties ging die weer als een trein.

Nu zit ik hier alweer 6 weken en het bevalt echt super. Afgelopen weken aardig wat gewerkt en veel mensen van vorig jaar ontmoet. Zo waren Graham en Oaifa (iers koppel die hier vorig jaar waren) hier voor een week vakantie. Lekker gepartyed in the iron bar met karaoke avonden en in de weekenden. De nodige barbeques gehad, vis-sessies en drankavonden. Afgelopen vrijdag naar cairns geweest met roos. Was gezellig, helaas veel te weinig tijd om alle dingen te doen. We hadden geen tijd voor de cinema en mcdonalds dus moeten snel nog een keer terug. In cairns ook melissa en jackie gezien. Helaas heel kort maar moest terug naar port duoglas om aan het werk te gaan. Ook randy den dulk was met hun, was zeker wel lache om hen weer te zien. Verder heb ik promotie gehad in de keuken. Ik ben geen afwasser meer, godzijdank. Ik ben nu ‘chef’ van de koude kant. Ik moet alle boorden opmaken voor de chefs, alle koude voorgerechten, alle salades, broden en desserts maken en alle finishing touch aan de borden met sauzen en kruiden doen. En vervolgens de borden naar de bedieners doorgeven en hun aansturen waar alles heen moet. Heel anders dan afwassen en best stressvol, maar vind het helemaal super. Het is soort van goede stress waar je adrenaline van krijgt. Sterves druk in het restuarant want het uitdagend maakt. Vast niet voor iedereen bestemd maar ik vind het helemaal super. Nieuwe dingen leren en niet elke avond heel de keuken meer schoonmaken. Het bevalt me heel goed.

Port Douglas is gewoonweg super. Heel veel mensen die terug zijn van vorig jaar, of niet zijn weggegaan en natuurlijk de nieuwe backpackers. Zo gezellig, goeie sfeer en heel relax leventje. Natuurlijk hard werken maar ook tijd om te genieten van het mooie weer, strand, zwembad bij het appartement, de noddige biertjes en het vissen. Helemaal super! Komende weken ga ik naar een rodeo, komt rene kester langs en ga ik nog heel veel genieten van port douglas. Hier gaat alles pretty good, lekker weer en het is  goed uit te houden. Ik hoop dat jullie ook een goede zomer krijgen en de tijd hebben om er van te genieten.

A tout a l’heure.

Laatste foto's

Reacties 1

bas 13-07-2011 16:09

Haa michel! Ziet er weer goed uit! Groetjes uit Maleisie waar het ook heeeeel goed te doen is!!
Mijn oude luchtbed nu lek? of andere?

Groetjes!

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer