een nieuw verhaal vanuit OZ

Ik dacht laat ik maar weer eens een verhaaltje schrijven. Er is namelijk een hoop gebeurt, veel meegemaakt en veel plannen zijn gewijzigd en gemaakt dus wat ik nu ga vertellen dat gaat ook gebeuren. Allereerst moet ik wel zeggen dat ik de meest ideale opleiding heb gekozen (logistiek) om lekker een lange reizen te maken, want plannen, financiele middelen etcetc. die probeer je te maken en te managen maar vallen allemaal in het deugen. Niks gaat volgens plan en elk uur van de dag kan er zoveel veranderen, wat ik afgelopen week zo ook weer heb meegemaakt.

Ik ben op 14 september aangekomen in sydey. Ik heb defqon1 overleefd en het was echt helemaal super. Weer lekker ouderwets knallen heb me echt goed vermaakt. Heb wat vrienden ontmoet op defqon en zijn uit ons dak gegaan in de black area.  In sydney heb ik overnacht bij maggie de oliviera een 35tige zwangere vrouw welke bijna gaat bevallen (leuk om te weten he?). het is de nicht van daniella de padua (welke bij patioplant heb gewerkt). Zo zie je maar dat de wereld klein is en netwerken hier en daar het zijn vruchten toch wel afwerpt. Ik verbleef in manly (sydney) mooie omgeving met mooie stranden, helaas is het hier 15-20 graden dus niet zo mooi als in port douglas (30 graden) maar ach in sydney is het een mooie zomer voor nederland. Verder heb ik in sydney wat vrienden ontmoet, zijn we naar een braziliaans festival geweest en hebben we beetje gefeest en gedronken.

Na sydney ben ik naar melbourne gevlogen om mijn farmwork te gaan doen. Ik heb een nacht bij phil overnacht en het was weer super gezellig. Even een lekkere bbq met lam gehouden, wat gedronken etcetc. was een geslaagde avond. Vanochtend me spullen ingepakt, wat gelunched en toen werd ik opgepikt door mijn nieuwe baas. Ik ga vanaf woensdag werken op een caravan park in apollo bay. Een dorpje langs de great ocean road, echt een super omgeving. Het is 20 meter van het strand, mooie locatie en ik heb tot zover een caravan voor me eigen. Tot zover bevalt het me al, hopelijk wordt het nog beter, maar daar later meer over.

In de afgelopen weken heb ik nog 3 weken gewerkt bij de court house. Dit waren mijn laatste weken (tenminste ik dacht van niet). Nier zoveel gebeurt in die dagen dus daar kan ik ook niet veel over vertellen. Op 31 augustus zijn barend en job naar australie gevlogen. Ik heb ze opgepikt van het vliegveld en het was super om ze weer te zien. Heb ze maar verteld dat cairns een shithole is dus zijn we direct naar port douglas gereden om 2 weken vakantie te vieren. Ik moest nog even een week werken maar in de eerste week hebben we toch wel wat dingen kunnen doen. Zo zijn we uiteraard naar mossman gorge geweest, wat voor hun indrukwekkend mooi was. De natuur is mooi in australie,  ik sta er alleen niet zo meer van te kijken. We zijn naar george the groper geweest en heb ik ze naar cape tribulation gestuurd met de mitsubishu. Waar ze zich een dagje vermaakt hebben.

In de eerste week hebben we veel gedronken (tweede natuurlijk ook) waardoor de twee westlanders al snel zeer bekend waren bij de lokale drankshop en bijna elke dag complimentjes kregen van het bier dat we wegdronken. Ook in contact gebracht met mijn australische collega’s en de australische manier van leven. Zo zitten australiers om 9 uur ’s ochtend al in de kroeg te zuipen, wat wij zonder klagen als voorbeeld tot ons namen en de bbq’s die in australie gehouden worden. Ik weet niet hoeveel bbq’s we hebben gehouden in twee weken, maar mr. Van winden heeft alles bijgehouden en ik denk dat we wel rond de 15 a 20 bbqs zitten. Ik weet niet of het aan ons lag maar wij waren ook de vaste bezoeker en gebruiker van het zwembad en bbq aerea van het motel. Lijkt me niet dat we mensen afschuwden van ons drankgebruik maar wij hebben er in ieder geval wel van genoten. Lekker zwemmen, de gek uithouden, drinken in de zon en genieten. We hadden al gauw onze vaste plek en hebben bijna alle benodigdheden die beschikbaar waren wel een keer gewassen in het zwembad. (zie foto).

Verder rondgehangen op het strand, rugby spelen (wel een onhandige bal voor een nederlander, stuitert alle kanten op), cricket gespeeld en jeu de beuls (of zoiets) met als doel onopgemerkt zo dicht mogelijk bij de mooie dames op het strand te komen, wat ze echt niet doorhadden als 5 paar ogen op hun gericht waren.

In de tweede week was ik vrij en hebben we wat dignen gedaan die ik ook nog niet gedaan hebben. Zo zijn we donderdag de 16de wezen vissen op het reef. Met de norseman zijn we erop uit geweest naar het reef. We startte met handlijnen omdat in australie veel mensen op die manier vissen. Ik vind het niet echt een leuke manier omdat je de vissen uit het water trekt. Op ten duur maar over gestapt op een hengel. Ze zijden je zal niets vangen. Toch wat vissen gevangen en nog een grote haai gehaakt, alleen was mijn draad daar niet op aangepast waardoor ik hem neit kon binnen halen. (misscihen was die ook wel te groot maar heb het geprobeerd). Helaas niet echt grote vissen gevangen, wat we wel verwacht hadden. Wel genoeg vis mee naar huis gekregen, maar de grote GT’s, snappers etcetc hebben we niet gezien.

De vrijdag erna zijn we naar Spring Creek falls geweest. Een waterval in het midden van het regenwoud. Springend over de stenen in de rivier en door het woud naar de watervallen lopen voor ander half uur. Samen met job en barend. Tijdens de wandeling vertelde ik ze dat er slangen en spinnen konden zitten, waardoor ze zich niet echt meer op hun gemak voelde. Op een gegeven moment sprong ik een meter de lucht in omdat er een slang 10 cm van mijn voeten af langs me kroop. Zo dichtbij had ik ze ook nog niet gehad, maar de schrik zat er wel een beetje in. Helaas ging barend niet meer verder en zij hij dat dit wel genoeg was. Job en ik toch maar besloten om een stuk verder te lopen om de waterval te zien, men vertelde dat het zeker de moeite waar was. Wij een uur verder lopen en kwamen op een gegeven moment bij enkele kleine watervalletjes/stroomversnellingen. Wij dacht nou is dit alles en wilde al weer terug gaan. Gelukkig kwam er een andere groep en vroegen we of dit alles was. Bleek er een stuk verder een veel grotere waterval te zijn waar je goed kon zwemmen, onder kon zitten etc. Uiteindelijk was het heel mooi en een heerlijke verkoeling. Op de weg terug weer een slang gezien enkelt kwam deze niet al te dicht bij. Uiteindelijk heelhuids terug bij de auto gekomen en dorstig teruggekeerd naar port douglas voor een koud biertje (voor 3 uur lopen hadden ik en job 1 liter water terwijl het erg warm was, onze waterdrager was namelijk barend).

Op zaterdag zijn we naar de Low Ilands geweest met de aquaries. Een super de lux zeiljacht waar je met 23 personen naar het reef gaat. Wat ze niet hadden verteld was dat vooral bejaarden gebruik maakte van deze boot. Barend en job, welke het geboekt hadden, zeiden ‘ja we gaan met deze elke keer komen er vrouwen met mooie borsten van af’. Nou voor mij was dat dus mooi een tegenvaller nadat ik de passagiers naging, ik was er gauw klaar mee. Al met al was het toch wel een super dag, ik hoop ook voor de bejaarden, wij bleven gewoon ons zelf. Lekker bier drinken, van de boot afspringen en doen wat je wilde. In totaal denk ik 5 uur gesnorkeld, 3 schildpadden gezien en een zooi andere vissen. Mooi koraal en super mooi weer dus zeker geslaagde dag.

Zondag zijn we de inlet river opgegaan met een klein bootje om krokodillen te spotten. Helaas was het hoog water, waardoor de krokodillen niet echt liggen te zonnen op de zandbanken. We hebben uiteindelijk maar 1 krokodil gezien.

Maandag zijn we gaan whitewaterraften op de russelriver dichtbij cairns. In een opblaasbare kano moesten we met ze tweeen de stroomversnellingen door. Super vet en snel. Barend en job in een bootje en ik met een engelse dame. 3 uurjtes raften, beetje regen, beetje zon al met al: super.  Verder hebben we lekker gefeest gedurende de dagen in de iron bar en courthouse. Veel Victoria Bitter weggetikt, ontelbaar keer A tout a l’heure gezegd, vrienden geworden met veel fransen (barend en job hun favoriete mensen), het zwembad meubulair leren zwemmen, BBQ zijn werk laten doen, arrogante mensen geirriteerd, de ozonlaag weer aardig aangetast door het eten van kebabs, ei, drinken van bier etc. Wat tafelmomentjes voor 10eke gemaakt, Armpje gedrukt met focking big konts en natuurlijk veel fun gehad.

Waar helaas ook een eind aan komt. Op 14 september moesten ik en job barend op het vliegveld afgooien omdat zijn roeiboot binnenkort weer op hem staat te wachten. Ook ik ging er vandoor, mijn vliegtuig stond om 7 uur klaar naar sydney om naar defqon1 te gaan. Job had me afgegooid en terug gekeerd naar cairns voor zijn eerste dag in een hostel, ben benieuwd hoe het was. Op het vliegveld stond ik weer voor aardig wat beslissingen (positief/negatief i dont know).

Het verhaal is dat ik opzoek was naar farmwork voor mijn second year visa, omdat ik graag voor een ander jaar terug naar australie zou willen gaan. De problemen begonnen bij het reisbureau, waar ik me ticket wilde verzetten. Ik wilde het verzetten naar 24 december, wat niet mogelijk was. Het is een jaar ticket waardoor ik voor 1 december naar nederland moet vliegen. Mijn ticket staat nu definitief terug naar nederland op 24 november vanuit brisbane en land ik 25 november om 8.20 in de ochtend. Dat was probleem nummer een. Probleem twee was dat ik geen farmjob kon vinden, ook niet met behulp van de australische mensen die ik ken, helaas. Uiteindelijk stond ik op het vliegveld naar sydney, een uurtje voor vertrek toch een man leren kennen (waar louise heeft gewerkt) waar ik voor kan werken.  Hij was in melbourne en ik kon alleen daar werken, dus niet in de buurt van port douglas, terwijl ik op 19 september een ticket terug had naar port douglas (welke duur was). Ik stond dus voor de beslissing om of terugtekeren naar port douglas zonder farmwork of naar melbourne waar ik dus mijn farmwork kon gaan doen. Mijn auto, fiets, en alle spullen zou ik achter moeten laten en ben ik weggegaan zonder gedag tegen iemand te zeggen. Ik had iedereen verteld dat ik in 5 dagen weer terug zou zijn. Helemaal klote, want had goede banden met veel mensen en dat ik waarschijnlijk weer voor de courthouse zou gaan werken. Uiteindelijk gaat dat dus niet gebeuren, geen afscheid genomen, erg jammer. (dit was dus wat ik bedoelde met plannen, maar misscihen toch weer om weten te gaan met beslissingen op het laatste moment en flexibel zijn). Op de 20ste vloog ik dus naar melbourne om te werken. Mijn auto (na lang zeuren van job) heb ik uitgeleend aan job welke samen met roel van schie naar melbourne gaat rijden ermee. Voor hun een geluk (en had het ook beloofd aan job, alleen laatste weken leken erop dat dit niet uitging komen) Ik hoop dat het karretje hen veilig naar melbourne brengt en dat ik ze in 2 maanden weer terug ziet. Daarnaast moest ik afscheid nemen van louise, een meisje waar ik wel wat in zag zitten, hopelijk zie ik haar weer volgend jaar in port douglas als dit keer alles wel een beetje volgens plan gaat lopen (denk toch beter dat ik geen plannen kan maken, want uitkomen doen ze vaak niet).

Andere kant wel weer zin om naar melbourne te gaan, wel koud maar kan ik weer wat vrienden ontmoeten. Heb er zin in! Hoop dat het verder  goed gaat met iedereen. Bas veel geluk met de ibiza, hoop dat die je veel plezier bezorgd. Job en roel succes met het reizen (ik zie jullie in 2 maanden) en barend en job bedankt voor de fun vond het echt super dat jullie zijn langs gekomen zijn, helemaal goud. Verder zie ik jullie rond eind november weer.

A tout a l’heure

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer