laatste 3 weken van NZ

Alweer het einde van de trip in nieuw zeeland, een goed moment om jullie weer up to date te brengen van mijn avonturen.

Vanuit christchurch vertrokken we op 24 december naar Kaikoura, een klein kustplaatsje aan de westkust. Hier hebben we 2 nachten geboekt om kerst te vieren in het hostel Albatros Backpackers. Wat ik al verteld heb is dat we een middag gingen vissen om het eten voor het diner te verzorgen. Die middag dus op zee wezen vissen. Met de boot gingen we de zee op waar we met een handlijn begonnen om barracuda te vangen. Ik mocht dit proberen om het aas voor de andere vissen te vangen en had na een halve minuut al een vis aan de haak. Ook zijn we met diepzeehengels wezen vissen en vingen we veel rode baars, bleu cod en een paar haaitjes. Vervolgens met fuiken op crayfish (uit de kluiten gewassen garnalen) en hadden ook nog een een inktvis. Al met al was dus een goed middagje vissen en zeer geslaagd en de crayfish, welke we gelijk hadden klaar gemaakt, was heerlijk. Die avond hebben we nog een kroegquiz gedaan met het gehele hosten en hebben we er een gezellige kerstavond van gemaakt met genoeg bier. Er was ons verteld dat de supermarkt op kerstdag open zou zijn en hadden wij verwacht dat zij ook bier verkochten. We hadden dus bijna de gehele biervoorraad opgedronken. De volgende dag naar de supermarkt voor nieuw bier en JA hij was open, alleen de bier en drank-rekken waren afgedekt, waar een boordje bij hing: ' wij verkopen geen drank op kerstdag'. Het werd dus een kerst waarbij we op bierrantsoen moesten. Om exact te zijn: 3 biertjes voor mijzelf. Dat mocht de pret natuurlijk niet drukken. Die dag zijn we naar een zeehondenkolonie geweest aan de kust, waar maar 5 zeehonden in de zon lagen te niksen. Beetje erg saaie beesten maar voor hun was het natuurlijk ook kerstdag. Daarna snel naar het hostel omdat om 3 uur smiddags het feestmaal ging beginnen. Hier tot 6 uur gegeten: Lam, varken, crayfish, vis, salades etc.etc. en vervolgens om 8 uur weer verder gegeten om de rest op te maken. Kwam dus niet om van de honger. Na wat spelletjes gespeeld te hebben zijn we naar het strand gegaan waar we tot laat in de nacht een bonfire hebben gemaakt, was zeer gezellig en heb me eerste gitaar noten geleerd.

De volgende dag naar Picton waar we niet lang wilden blijven. We wilden direct door naar nelson om verder te reizen naar het Abel Tasman national park. Dit was niet inbegrepen in het pakket van Magic bus en moesten we een kartonnetje met de plaatsnaam te voorschijn halen om te gaan liften. Onze eerste ervaring met liften en het was een groot succes. Na 5 minuten stopte er al een stationswagen welke ons een lift heeft aangeboden naar Nelson. Als vergoeding een sandwich gegeven en we waren weer 120 kilometer verder. Stonden er zelf ook wel van te kijken, maar wel een erg leuke manier van reizen omdat je met lokale mensen meerijdt. We werden lux afgezet bij ons hostel. Die avond de film Sherlock Holmes gekekenin de bioscoop waarna we vroeg naar bed zijn gegaan om de volgende dag naar het Abel Tasman park te gaan.

Aangekomen in Abel Tasman hebben we de watertaxi gepakt naar een drop-off point . Een wandel van 15 km wachtte op ons langs de beroemde stranden van Abel Tasman. En het bleek wel dat ze beroemd waren. Het was een grote toeristische trekpleister. De stranden lagen vol met mensen en de baaien vol met boten. Het viel ons dus erg tegen omdat je niet echt de mooie lege stranden kreeg te zien. Ook het einde was niet zo geslaagd. We hadden namelijk een laagtij route genomen (terwijl het hoogwater werd) en moesten dus door diep water naar de andere kant. Tijdens de wandeling hadden we al een keer via de rotsen aan de zijkant gewandeld en dachten dat hier ook wel te kunnen doen. Met onze blote voeten begonnen we eraan. Alleen het  verschil was dat de rotsen hier al een beetje nat waren en spekglad werden met glijpartijen (op rotsen met schelpen) als gevolg. Beide eindigde we met snijwonden en het ergste geval voor bas een kapotte camera. Helaas dus een beetje een teleurstellende dag, maar die zullen er ook wel bij horen in een lange vakantie als deze.

Op de 28ste terug gegaan naar Nelson om de 29ste liftend terug naar picton te reizen. Na 15 minuten alweer raak. Dave en Judy brachten ons naar Picton. Ze waren erg aardig en brachten ons via de toeristeroute naar Picton en stopten zelfs op een look-out point. Aangekomen in Picton wat gerelaxed en getracht een hostel voor oudjaar te vinden in wellington. Alles zat vol en konden we als enige optie nog een single room met een matras op de grond boeken. De volgende dag naar de hoofdstad van NZ om oud en nieuw te vieren. Op oudjaarsdag zijn we naar het museum van wellington 'city & Sea' geweest, welke over de eerste 100 jaar en de marine van NZ ging. Erg leuk museum en gratis wat voor arme backpackers als ons altijd goed is. Daarnaast de avond voorbereid met voldoende bier (als verbeterpuntje op de kerst) en een fles goedkope champagne. Minpuntje was dat het een groot hostel was en dat onze fles champagne en wat bier al na een uur gejat waren. Toch maar weer nieuwe gehaald om de traditie in stand te houden. Die avond naar frank kitts park om bij een outdoor podium te genieten van het oudjaarsfeest. Om 12 uur natuurlijk aftellen, kijkend naar de zee in afwachting op het vuurwerk. Nou we konden lang wachten want er was dus geen vuurpijltje aan de lucht. Een beetje teleurstellend. Toen maar naar een bar gegaan om de teleurstelling weg te drinken. Hier was het wel gezellig, alleen niet veel anders dan een normale zaterdagavond. We hebben oudjaar gevierd met Nilou, Nikolas, Sebastian, Irish en nog wat mensen, wat wel erg gezellig was. Toch 1 van mijn slechte oud & nieuws ooit. Geen aanrader om het in wellington te vieren. Verder zijn we in Wellington naar het Te Papa museum gegaan welke over een reuze inktvis van 5 meter ging en over de maori's. Erg cool museum. De volgende dag naar de dierentuin van Wellington, waar volgens mij de meeste dieren sliepen. Zagen niet heel veel dieren, maar gelukkig wel de Kiwi waar we voor kwamen. De enige dierentuin waar je een kiwi met daglicht kan zien en ook de enige dierentuin met een eenpotige kiwi, wat wel grappig was.

3 januari naar napier gereisd. Hier hebben we niet veel bijzonders gedaan en zijn we de volgende dag verder gereisd naar Taupo. Hier heb ik de eerste dag een wandeling met Angela (Canada) naar de krater of the moon gemaakt. Een landschap met kraters waar stoom uit kwam en kokende modderbaden waren. Wel een mooi landschap om even heen geweest te zijn. Daarna naar een hotwaterbeach geweest. Hier moest je een gat in het het zand graven (op een zandbankje in de rivier). Van onder kwam kokend heet water en van boven werd je gekoeld door het koude water van de rivier. Erg lekker maar je moest wel uitkijken dat je je zelf niet verbrandde, zo heet dat het was. Daarna naar een waterval geweest en ook in een hotwaterspring gezeten. Een natuurlijke bron van warm water, hier 2 uur ingezeten zo lekker dat het was. Teruggekomen bij het hostel wat gedronken met Dawn, Greg, Mat, Viola en Angela welke we daar hebben ontmoet. De volgende dag met ze allen de Tangoriro crossing gedaan. De mooiste eendaagse hikingtrip van nieuw zeeland en dat was het zeker. Het was een hike van 18 km waar wij een sidetrip van 6 km aan hebben toegevoegd. Dit was een vulkaan (Mt. Doom) van 2300 meter hoog. Echt een zware klim: Het was stijl en het leek alsof je op een duin van kiezelstenen liep. Op het hoogste punt een super uitzicht in de krater (helaas geen lava) en de omgeving. We dachten dat de afdaling wel mee zou vallen, maar dat was eigelijk nog wel lastiger en gevaarlijker, omdat je totaal geen grip had. Soms was het een glijbaan naar beneden, hopend op het beste. Verder over en langs andere vulkanen en kraters gelopen en meren met zeer aparte kleuren. Het was een lange wandel van rond de 10-11 uur, maar een van de mooiste die ik in NZ heb gedaan. Zeker de moeite waard (zie pictures). Die avond geeindigd in de hot spa om even bij te komen, om de volgende dag weer de backpack in te packen (waar je gek van wordt, zovaak in en uitpakken) om verder te gaan naar Rotorua (De stad welke bekend staat om zijn geur naar rottende eieren).

Aangekomen in Rotorua  heb ik me direct ingeschreven voor het white water rafting op de kaituna rivier. In Rotorua staat deze bekend om zijn 7 meter hoge waterval waar je vanaf moet raften en leek het me dus wel een goede plek om dit voor het eerst te gaan doen. Met een busje naar de rivier, redingsvest en schoenen aan, boten in het water en gaan. Er was een waterval van 7 mtr hoog en een paar van 3,5 en 2,5 mtr hoog. Een groep opgesteld met wat Australiers (Sarah, Bett, Malcom en Steward). Op de rivier was het super, het ging snel zat en de waterval van 7 mtr was echt hoog. Een goede thrill en veel fun. Beetje zwemmen in de rivier en terug in de watervallen gevaren. Na het raften afgesproken dat ik de foto's later die avond zou kopieren om kosten te besparen, helaas kan ik ze niet van mijn hard disk halen dus de foto's komen later. Het raften liep uit waardoor ik in tijdsnooods kwam, die avond had ik namelijk ook nog de Hangi waar ik heen zou gaan met angela en viola. Gelukkig kon ik een lift van een van de rafters krijgen waardoor ik op tijd de bus in kon. De hangi is een door de maori's bereidde maaltijd in de grond. Met een grote groep mensen gingen wij naar hun dorp 'Tamaki Village' waar we een warriordans, welkomscheremonie, het tattooeren, haka, hun leefomgeving en andere dansen kregen te zien. Als afsluiter kregen we de zogenaamde hangi (welke niet onder de grond was bereid) maar wel heel veel eten :D. Was leuk om mee te maken hoe zij leefden en om de Haka dans te zien. Na het eten gelijk de lava-bar ingedoken waar we wat gefeest en gedronken hebben. De volgende dag maar eens uitgeslapen (wat niet vaak gebeurd) waarna we met Winnie een wandeling hebben gemaakt door Rotorua. Hier waren wat thermische vulkanische gebieden met modderpoelen en stomende meren. Was wel leuk maar stonk ontzettend en de stad maakte zijn naam zeker waar.

8 januari naar Mt. maunganui geweest waar we natuurlijk ook de berg maunganui beklommen hebben en vervolgens de zee in zijn gedoken om een beetje af te koelen. de volgende dag verder naar Coromandel town gereden waar we 2 nachten verbleven. Hier ontmoette we weer bekenden (Dawn, Viola en Angela) waar we die nacht mee gaan stappen in de plaatselijke kroeg. DJ Tuka speelde namelijk en hadden hier hoge verwachtingen bij. Helaas was het niet meer dan een DJ op een laptop welke Top 40 nummertjes draaide. Toch nog een zeer gezellige avond gehad. Altijd leuk om weer bekenden tegen te komen. De volgende dag hebben we de mountainbike gepakt om een baai op te zoeken voor een middagje zonnenbaden en zwemmen. Om in NZ op plekken te komen met de fietsen moet je vele bergen over en was het dus niet erg gemakkelijk om er te komen. Na 45 min. door de bergen te fietsen konden we gelukkig genieten van het mooie weer en uitrusten aan het strand voor de weg terug. Die avond een bbq georganiseerd met viola, manuela en hebben we maaike ontmoet. We hadden gezellig gegeten, maar gingen vroeg naar bed omdat de volgdende dag Castle rock te beklimmen. Eerst met de mountainbike door een houthakkers gebergte (afzien) naar de voet van de berg gereden. Vervolgens deze beklommen (beide kanten) om te genieten van het uitzicht over coromandel town en andere gebieden. Fietsen is een goedkope bezigheid maar wel erg zwaar. Gelukkig zijn de uitzichten meestal zeer de moeite waard.

Op 12 januari dachten we om 7 uur 's ochtend opgehaald te worden door de bus om naar auckland verder te reizen. Wij om 6 uur eruit en om 7 uur op de stoep, bleek de bus uiteindelijk om 9.00 uur ons op te halen om naar auckland te gaan. Aangekomen even gerelaxed en eten gekocht. 's Avonds met ze alle wezen eten en vervolgens de kroeg in gegaan. De volgende dag zijn we naar Waiheke island geweest, een eiland dichtbij Auckland. Hier verbleven twee vriendinnen welke we in queenstown hebben ontmoet. We wisten niet waar ze verbleven en zijn dus op de bonne fooi daarheen gegaan en uitgezocht welk hostel ze konden zitten. Eerste hostel was gelijk al raak, dus verder zoeken hoefde we niet. Zij waren net vertrokken op de scooter om het eiland te verkennen. Gelukkig met hulp van de eigenaar konden we iemand bereiken die met hun mee was. Met behulp van een smoes bleven zij op een plek wachten, waar wij hun veraste. Was super om ze weer terug te zien. Wij daar ook een scooter gehuurd en met ze 6en het eiland verkend. Iedereen moest een rauw ei meenemen welke de gehele rit heel moest blijven. ook moest iedereen voor max 10 dollar een item kopen welke motorrijders ook hebben. Dus beetje een spelletje van gemaakt. bij een bierbrouwerij de eieren verstopt om daarna met twee teams en hints proberen elkaars eieren te vinden. Terug gekomen bij de bierbrouwerij was die dicht. Dus dat werkte niet helemaal. Die avond met ze alle gebarbeknoeit en tot laat buiten gezeten. Met het scooterrijden ook een australier ontmoet welke na die dag al zijn huis aanbood in melbourne om daar enkele dagen in te verblijven. Wij moeten dus op zijn huis passen en zijn nederlandse kruiden water geven. Mag die australiers nu al :D. Die avond de laatste veerpond terug naar auckland om de laatste dag nog even hier door te brengen.

Vandaag 14 januari vliegen wij naar Melbourne. Hier begint onze trip in Australie. !8 januari zie ik mijn ouders weer na 6 weken. zij komen mij opzoeken voor 3 dagen waarna ze een eigen trip doen door Australie. Verder ontmoeten we hier nog wat backpackers die we tijdens de reis hebben leren kennen. Ons plan voor australie is om eerst 2 weken te werken in melbourne. Daarna pakken we het vliegtuig om naar cairns te vliegen. Hier kopen we een auto en vertrekken gelijk naar Darwin. De route hierna is: Alice Spring; Adelaide; Melbourne; Sydney; Brisbane en ten slotte Cairns. Dit wordt veel rijden maar dan weten we als logistici ook hoe vrachtwagenschauffeurs zich voelen.

Vanavond vertrek ik naar australie en laat ik Nieuw Zeeland achter me. Ik heb hier een super tijd gehad. Echt 6 weken elke dag genieten en vind het jammer om weg te gaan maar denk dat het in australie even leuk zal worden. Jullie horen over een paar weken weer meer van mij.

Kia Ora

Michel.

Laatste foto's

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer