Vakantie in Nederland en weer terug in australie

Beste mensen,

hoe is het er mee? hier gaat alles weer helemaal super. Soms een tegenslag maar hoort er bij. Hoop dat het bij jullie ook nog steeds goed gaat. Het is alweer even terug dat ik een verhaaltje heb geschreven. Er is weer genoeg gebeurt in australie, wat mij op het geweldige idee bracht om maar weer eens wat te schrijven. Een korte samenvatting over de afgelopen vier maanden (waarschijnlijk weer veel te lang, maar hebben jullie ook wat te doen):

Vier maanden geleden werd ik opgewacht op schiphol door me moeder, vader,  broer en Jolijn. Ik zag eruit als een zwerver, maar vond de reacties hierop wel erg leuk. Een andere ik. Voor twee en een halve maand ben ik in Nederland geweest. Even samengevat: Gewoonweg helemaal super. De tijd is gevlogen, het was niet lang en naar mijn idee misschien een beetje te kort. Maar zo gaat dat nou eenmaal bij mensen die een beetje aan het reizen zijn. Heb me super vermaakt in nederland en veel gefeest en plezier gehad, zoals het hoort.

De eerste avonden welkomsfeestjes met vrienden en kenissen. Goud om iedereen weer terug te zien en weer lekker op zen hollands sap te drinken. De eesrte paar dagen even bijkomen van de vlucht, maar na het eind van de week het normale leven in nederland weer opgepakt. Der was niet veel veranderd en alles was weer erg snel normaal. Ene kant makkelijk, maar aan de andere kant een beetje vreemd. Structuur in de week en uitkijkend naar het weekend. Gelukkig kon ik me hier snel aan aanpassen en miste ik het reizen niet zo erg, maar bleef het natuurlijk wel kriebelen om weer op pad te gaan. Nu ben ik alweer 6 weken in australie en kijk ik terug op een super tijd in Nederland.

In de twee en een halve maand ben ik natuurlijk weer aan het werk gegaan, anders zou ik me ook gaan vervelen. 2,5 maand bij van der valk gewerkt en zeer goed vermaakt. Daarnaast veel gefeest in de weekenden: Verjaardagen, piano bar op de vrijdagavond, afscheidfeestjes van anderen(want ben tegenwoordig lang niet de enige die nederland verlaat), Kerst en oudjaar met familie en vrienden, feestjes als scantraxx en vrienden van amstel live en natuurlijk het krijgen van een extra familielid: Jolijn Groenewegen, welcome to the family :D. Allemaal leuke herinerringen aan de tijd in nederland. Ik heb me super vermaakt en vond het leuk om iedereen weer te zien. Sorry dat het zo kort was, maar ook dit jaar zal weer snel genoeg voorbij vliegen.

Momenteel zit ik natuurlijk weer in Australie, 3 uur van melbourne in Apollo bay. Hard aan het werk en als het mee zit ook zo nu en dan genieten. Wat ging er vooraf aan apollo bay? Allereerst een lange reis van rond de 38 uur, niet helemaal bevallen. China airlines zegt genoeg, goedkoop maar niet optimaal. Op 6 februari werd ik op schilhol afgezet door pa, ma danny en jolijn, waarna ik om 2 ‘s middags de lucht in ging. In me remie, wat wel erg vreemd was. Zonder entertainment systeem in de stoel voor je vloog ik eerst naar taiwan waar we bij moesten tanken. Anderhalf uur van boord om wat te eten, waarna de reis werd voortgezet richting taipai (taiwan). Hier een stopover van maarliefst 10 uur. Vreselijk, maar gelukkig wel enkele mensen ontmoet waar we de tijd mee volgemaakt hebben. Languit op de banken gelegen om toch nog wat te slapen. Na tien uur ziekelijk vervelen, mochten we weer aan boord. Nu wel met entertainment systeem naar de laatste bestemming: Sydney.

Om 1 uur stonden we aan de grond. Op naar de douane, welke een slechte naam hebben door de programma’s als boarder security. Ik hield ook me hart vast. Had namelijk twee bekeuringen op mijn naam van in totaal 750 dollar en wist nou niet of de ze betaald waren. De bekeuringen waren niet van mij, maar waren door een persoon op mijn naam gezet. Gelukkig kon ik zonder vragen van de douanier het land betreden.

Toen op naar het hostel, waar die dag rene kester al langs kwam om een pilsje te drinken. Even bij rene en sanne hun crib op bezoek, zag er leukuit  en volgens mij voelde ze zich al goed thuis in sydney. Die avond vroeg naar me bed want ik was aardig aan me eind en had genoeg te doen in sydney. De volgende dag ben ik op bezoek gegaan bij Maggie d’olivera. Waarschijnlijk niet bekend bij iedereen, maar hier moest ik even op kraamvisite. Dat hoort er ook allemaal bij. De derde dag in sydney ben ik met rene, sanne, willemijn en lisa (ook enkele uit het westland) naar manly beach gegaan om heerlijk van de zon in australie te genieten. Op de derde dag ben ik met hen een wandeltocht wezen doen langs de stranden van Koogie beach naar bondy beach. Ook weer heerlijk. Een beetje bijgekleurd op de standen en natuurlijk ook genoeg gefeest. We zijn uit ons dak gegaan in de side bar van het hostel en wat andere barren. Allemaal weer erg gezellig, wat vast wel aan de foto’s is te zien. In sydney ook Claire nog ontmoet, waarmee ik 2 maanden op het caravanpark heb gewerkt. Helaas was de tijd in sydney maar kort, 4 dagen. Ook niet heel erg want in sydney is het leven erg duur dus vond het ook wel weer mooi geweest. Op naar melbourne op 12 februari.

Aangekomen in melbourne werd ik in de stad opgewacht door Ben, een schotse die ik had ontmoet in port douglas. Lange tijd niet meer gezien. Ik kon bij hem in zijn huis slapen, hij had gezegd dat hij nog wel een tweepersoons bed overhad. Ik dacht, relax twee persoonbed, eigen kamer etcetc. Aangekomen bij dit huis, bleek het van een australier te zijn die een soort van huisjesmelker was. In het huis leefde ongeveer 15 backpackers, welke in drie kamers sliepen. Waar ik sliep, sliepen nog 4 andere backpackers. Wel had ik dan een tweepersoonbed. Dit voldeed dus niet helemaal aan mijn verwachtingen, maar was wel erg gezellig. We hadden een soort van reunie. Nog twee mensen waar we in port douglas mee optrokken waren er: James en Niall. Ik heb drie dagen bij hun doorgebracht. Elke avond gefeest en naar sint kilda festival geweest. De drie dagen goed vermaakt en met ze allen besloten om eind mei weer terug te rijden naar port douglas om daar de warme winter door te brengen. Ik kijk er al naar uit: winter met 30 graden, heerlijk!

Hier in het zuiden van australie is het namelijk niet echt zomer geweest. Het is wel zomer maar de slechtste zomer sinds 100 jaar. Er zitten mooie dagen tussen maar hoofdzakelijk is het bewolkt en regent het redelijk veel. Maar ik mag niet klagen en er is weinig aan te doen. Op 15 feb ben ik naar winifred en eloy gegaan, waar ik vorig jaar ook met bas twee weken heb gewerkt. Voor anderhalve week had ik uitgetrokken om hier te gaan werken. Opgepikt van het treinstation in steil: een porsche cayenne, niet hun eigen auto maar toch... op naar hun property. Weer leuk om terug te zijn en ook om weer even uit de hostels te zijn. Lekker rustig en een kamer of laten we zeggen een etage voor jezelf, groot bed en lekker eten, heerlijk! Gedurende anderhalve week daar gewerkt. Eerste dagen vooral bomen hakken en zagen en alles verbranden, mooie job al zeg ik zelf. De dagen erna antiek verslepen en versjouwen, wat niet echt alles was. mijn opinie was: het meeste is rotzooi, maar dat kan je een antiqeur natuurlijk niet wijsmaken. Daarnaast hadden we alles 5 keer in onze handen voordat het op de juist plek stond. Hier werd ik een beetje gek van. Maar verder goed vermaakt bij wini en eloy. Regelmatig kwamen vrienden eten en werd er heerlijk uitgepakt met de maaltijden, champagnes, wijnen etcetc en daarnaast verzorgen ze je alsof je in een luxurieus hotel zit. Ik heb me goed vermaakt bij hen en het was erg gezellig, maar der is een tijd van komen en gaan. Na anderhalve week zat het erop.

Op naar Apollo bay, een klein dorpje aan de great ocean road wat vooral leeft van toerisme en hospitality. Het is een heel mooi dorpje, vanzelfsprekend in een baai met mooie natuur als zee, strand, regenwoud en wildlife. Wel moet het dan mooi weer worden om er echt van te kunnen genieten, want het is alles behalve zomer. In Apollo bay kwam ik op 27 februari om 11 uur ’s avonds aan en was genoodzaakt om een nachtje in een hostel te slapen. Omdat ik laat aankwam was de receptioniste zo vriendelijk om me in een kamer alleen te stoppen zodat ik niemand wakker zou maken. De volgende dag werd ik opgepikt door de landscaper waar ik voor ga werken (landscaping in OZ houdt in: Gebied bewoonbaar maken voor mensen om huizen op te bouwen. Werkzaamheden: rosten uithakken, fundering maken, bomen weghalen, wallen maken tegen landverschuivingen, waterrecyclesystemen, hovenieren etc) Hier ga ik me komende 2 a 3 maanden mee bezig houden en hopelijk daarnaast genieten van apollo bay: vissen, strand, snorkelen en hopelijk surfen en duiken. We zullen zien wat ik hier allemaal van waar kan maken.

De maandag erna ging ik, samen met de landscaper (stefan), opzoek naar een plaats om te verblijven. Ik zou eerst bij hem en zijn vrouw  en dochter intrekken. Maar hij zei: ‘misschien beter voor jou om een plekje voor jezelf te hebben’. Dus op naar de cabines welke hij voor me zou gaan betalen. Dit bleek uiteindelijk toch iets te duur te zijn en hadden we het zoeken  al snel opgegeven. Terug naar zijn property: 80 acres regenwoud met daarop zijn huis en vier luxe cottages. Als snelle oplossing werd toen maar besloten om mij in de grootste cottage te stoppen voor de eerste week. Van binnen stond ik toch wel een beetje te juichen, want zo een luxe heb je niet gauw als backpacker. Momenteel ben ik dit deel van het verhaal aan het schrijven in de cottage. Een cottage met 3 kamers uitgerust met queenside bed, tv, radio, openhaard, natuurlijk een keuken en was/droogmachines en om niet te vergeten een jacuzzi. Ik voelde me direct thuis toen ik de deur open deed.

De twee dagen erna had ik vrij omdat het regende, wat een nadeel is van deze baan. Je hebt een vrije dag als het regent en als de zon schijnt wordt er zeker gewerkt. Ook werk ik 7 dagen in de week. Wel lekker knaken verdienen. De job is erg relax, op zijn australisch. ’s Ochtend wordt ik uurtje of 8/8.30 wakker en eet ik wat. Om 9 uur beneden bij het huis van de landscaper. Vervolgens makkie aan klaar maken voor het werk. Meestal beginnen we rond een uurtje of 10/11 en stoppen we rond 6/7 uur. Dit zijn niet erg lange dagen maar zwaar zat. Ik zit er nu alweer 3 weken en het bevalt me eigelijk helemaal super. Heerlijk in het regenwoud met de geluiden van het weer en de natuur.

In de eerste 3 weken eigenlijk zat gebeurt. Veel gewerkt natuurlijk maar ook zo nu en dan tijd om te genieten. Als de zee goed is nemen we gewoon eerder vrij. Zo zijn we een middag wezen snorkelen op jacht naar crayfish, helaas niks gevangen omdat het water te troebel was. Afgelopen 2 dagen zijn Melissa en Jackie langs geweest. Zij mochten voor niks ook in de cottage overnachten. Toch ietwat beter dan een hostel. Ik had 2 dagen vrijgekregen en hadden dus tijd om wat leuke dingen te gaan doen. De eerste dag zijn we op een roadtripje gegaan rond apollo bay. We zijn naar cape otway geweest, waar we koala’s gingen spotten. Verder nog gewandeld door een natuurgebied en 2 watervallen bezocht. Was een mooie dag met mooie spots. Het water van de waterval was koud maar wel de moeite waard om even een duik te nemen. Ook nog walibies gezien, een geslaagde dag.

Natuurlijk kan niet alles van een leie dakje gaan. De volgende dag begonnen we eerst met een tochtje naar de waterval 30 minuten van de cottage. Tot zover ging het goed, maar tot ik met het geweldige idee kwam om met een quad de berg op te gaan om van het uitzicht te genieten. Dit was niet zo een beister goed plan. Op de berg gaf ik te veel gas waar door de quad met zen voorwielen omhoog kwam en achterover kantelde. Gelukkig was er niemand zwaar gewond, buiten een paar blauwe plekken en schaafwonden bij de dames. Dit had namelijk wel wat erger afkunnen lopen en hadden we best wel geluk. Dit was het begin voor mij van een reeks slechte dagen.

Gister ochtend ging ik naar het dorp om wat te halen. Ik zat weer lekker te dromen, wat niet samen gaat met autorijden. Het was een onverharde weg waar gelukkig niet veel mensen reden.  Ik reed op het midden van de weg en er kwam een tegenliggen aan. Vanzelfsprekend ga je dan naar de kant maar wat deed ik? Ik ging vrolijk naar recht, wat ik ook in nederland zou doen. Die dame begon te  seinen en te schijnen met der lichten en ik dacht WTF is er nu weer aan de hand. Na 10 seconden kwam ik er pas achter dag ik aan de verkeerde kant was gaan rijden. Een beetje lompe actie van mij en schaamde me eerlijk gezegd ook wel een beetje. Hopelijk is het geen lokale want het dorp is niet groot en ik val toch wel op met mijn auto in nieuwe kleuren.

Dezelfde dag ook afscheid genomen van Jackie en Melissa. Zij gingen verder aan hun roadtrip en ik moest weer aan het werk. Stefan en Sue waren een zaterdag en zondag weg naar melbourne en was ik alleen op het gebied. Ik zou makkie aan gaan maaien met een gazonmaaier. Ik was lekker bezig en dacht: ‘laat ik om mijn cottage ook maar maaien, dan zien het er weer spik en span uit voor mij’. GEEN GOED IDEE. Ik ben er achter gekomen dat hier de waterleidingen van plastic gewoon boven de grond liggen, maar onder het gras. Ik reed daar overheen met de grasmaaier, wat natuurlijk niet samen gaat. De koppeling tussen twee slangen naar de knoppe. Geluk bij een ongeluk: de man zit in de irrigratie en heeft de nodige middelen in huis om het te fiksen. Minder prettig is dat de schuur een gigantische rotzooi is en het er niet makkelijker op maakt als je iets met spoed nodig heb. Na 10 minuten eindelijk het onderdeel gevonden wat ik nodig had. Het lek kon ik gelukkig dichten, maar daar hield het probleem niet bij op. Ik checkte het water in het huis en wat bleek er kwam dus mooi geen water meer uit. Door het lek is het water uit de leidingen gelopen en gevuld met lucht. Het water wordt aangevoerd door zwaartekracht uit een tank op de berg. Te weinig kracht om het lucht uit de leidingen te krijgen en wist ik dus even niet wat ik moest doen. Ik dacht ik wacht maar en stop met werken anders gaan er nog meer dingen mis. Maar even stoom af wezen blazen met een wandeling langs de rivier.

Vandaag vroeg ik mezelf af, zou het vandaag over zijn met het gezeik? Nope, ik startte die morgen weer met het maaien van gras. Na anderhalf uur maaien begaf de maaier het ermee en hij wil niet meer starten. Een mooi moment om maar weer lekker te stoppen met werken, het is tenslotte zondag en een mooie dag om van het heerlijke weer te genieten. Ik zit nu buiten te typen, het is namelijk 27 graden, niet mis. Hopelijk blijven de problemen hierbij, wie zal het zeggen.

Ik zie het morgen wel weer. Ik hoop dat ik de enige ben met problemen, zoniet hoor ik het wel. Dan kunnen we ze delen. Ik hou jullie op de hoogte.

Groet michel

Laatste foto's

Reacties 3

Sabine 20-03-2011 13:06

Jeeeetje wat een verhaal!
Maar heerlijk om te lezen wat je daar allemaal beleefd gaaf hoor wat je allemaal meemaakt en wat heerlijk dat je nu in zo'n luxe verblijft ziet er super mooi uit heb je wel even verdient!
Vervelend dat je nu een aantal tegenslagen heb maarja die horen er helaas ook bij en na regen komt zonneschijn straks zit het je weer allemaal mee

Super leuk dat jullie ook twee dagen even met ze drieen hebben opgetrokken voor die meiden ook fijn. Nou lieve avonturier fijn dat je ons even een laatste update hebt gegeven!!
Geniet ervan en pas op goed jezelf dikke kus en knuffel Sabine

Noff 20-03-2011 19:42

Cooooooooone!

Super leuk om je verhaal te lezen! Helaas wat tegenslagen, maar komt wel goed joh, gewoon genieten van je tijd daar!

We spreken elkaar! Xx

Laetitia 18-05-2011 20:27

Ik heb voor het eerst de tijd genomen om je hele verhaal te lezen. Een beetje laat maar toch. En het is dus echt de moeite waard.
Ga volgende keer gezellig met je mee. wil dit allemaal ook wel beleven. behalve de tegenslagen dan. Jammer dat je niet even overvliegt voor anne haar verjaardag. valt een beetje tegen van je. had ik niet verwacht. ha ha. Blijf schrijven. we willen graag alles van je weten. Maar dat wist je al. Nog veel plezier. blijf links rijden. en de groetjes van ons allemaal.


Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer