Weer aangekomen in Christchurch

Hallo allemaal,,,

 

Hier ben ik dan alweer. Drie weken verder en weer veel meegemaakt. Op woensdag 9 december zijn we vanuit Greymouth verder getrokken naar het plaatsje Franz Joseph met de magic bus. Onze eerste dag met de magic bus, wat zeer goed bevalt. Zij boeken voor je de hostels en activiteiten die je wil doen, wat erg makkelijk is.

 

Zo belandde wij in het hostel Chateau France waar we twee dames ontmoette: Asiema en Nadia, erg aardige dames waar we dus ook 2 avonden mee zijn wezen stappen. Op de donderdag zijn we voor een hele dag de gletsjer van Franz Joseph opgegaan voor een beklimming/wandeling. De gletsjer is onbeschrijfelijk, zo groot en mooi. We hadden geluk dat de gletsjer de dag ervoor helemaal schoon was geregend, waardoor het zogenaamde 'Bleu ice' goed zichtbaar was. Het was een barre tocht, soms een beetje koud en met aardig wat regen, maar echt ongelooflijk mooi. Na de koude tocht zijn we de jacuzzi ingedoken welke bij het hostel zat inbegrepen. (Dit is trouwens niet het eerste hostel waar een jacuzzi was en komt zeer regelmatig voor). Dit was echt lekker om weer op tempratuur te komen en bij te komen.

 

Na twee avonden stappen zijn we op 11 december verder getrokken met de bus naar het dorpje Wanaka. Ook hier was de omgeving weer zeer mooi en hebben we de volgende dag, om toch ook  onze lichamelijke conditie wat op peil te houden (en dus niet alleen bier te drinken), twee mountainbikes gehuurd. Ze hadden hier namelijk enkele mountainbiketracks in de bergen welke wij wel even dachten te berijden. Dit valt dus totaal niet te vergelijken met Nederland en was heel zwaar. Bergen van vele meters hoog waar we soms met de fiets niet eens op kwamen. Over de afdalingen nog niet te spreken deze waren nog moeilijker. Het was echt slopend, maar hebben toch veel gelachen en een lekker stuk gefietst. Hier zijn we niet wezen stappen omdat we nogal kapot waren van het mountainbiken en een slechte nachtrust door een kamergenoot welke de ganse nacht lag te ronken als een kettingzaag. Gelukkig vertrokken de kamergenoten dezelfde nacht nog en konden we 's nacht in alle rust weer slapen.

 

13 december zijn we in Wanaka nog naar puzzleworld gedaan (waarvan we dachten dat dit alleen voor kleine kinderen leuk was). Uiteindelijk bleek het een groot doolhof te zijn, waar je je weg doorheen moest vinden. Erg leuk want we hebben er denk ik een uur rondgelopen en de (terug)weg was amper te vinden. Daarna nog even in een ruimte geweest waar je geest en ogen op de proef werden gesteld. Dit was onze laatste activiteit in Wanaka, waarna we onze reis doorzetten naar Queenstown.

 

Aangekomen in Queenstown hebben we direct een ticket geboekt voor de bungeejump van AJ Haket: The Nevis Jump. Dit is een bungeejump van 134 meter hoog en is de derde hoogste bungeejump van de wereld. Maandag was het dus zover. Na een avondje moed indrinken, waarmee we ons geestelijk en fysiek voorbereid hadden, kwamen we om 9 uur uit ons bed om vervolgens met een bus naar een hoog punt in de bergen te rijden. Aangekomen werden we met een gondel naar een cabine boven de vallei gebracht waar het allemaal gebeurde. Harnas aan en de voeten vastbinden om uiteindelijk naar het plateautje te schuifelen. Eenmaal daar zag je echt hoe hoog het was en het was echt hoog!! Het was echt een ongelofelijke sprong waarvan je een aardige adrenalinekick kreeg. Gewoonweg super. Ook zijn we natuurlijk wezen stappen in Queenstown. Het staat bekend om zijn Teapot cocktails en zijn deze wezen uitproberen. Je kreeg een theepot waarin je cocktail zat. Erg lekker maar ook erg gevaarlijk, want ze sloegen hard aan.

 

Op 15 december hebben we besloten om een hike/wandeling te gaan doen van enkele dagen. Eerst wilde we de Milfordsound track gaan doen, welke erg populair is. Om die reden dus volgeboekt tot en met april. Als alternatief was er de Routeburntrack: een hikingtrack van 2 nachten en 3 dagen. Dit klonk ons goed in de oren en zijn we een tent, regenpakken en kookgerei gaan huren om 3 dagen te kunnen overleven. Als eten maar spaghetti en witte bonen in blik gekocht. Het was een track van 32 km, maar hebben er ongeveer 40km van gemaakt door ook sitetracks te lopen. Het was een avontuurlijke ervaring, waarbij je op hele mooie plekjes kwam waar je normaal niet zou komen. Ook zat het weer erg mee. Het grootste deel van jaar valt er namelijk regen, maar wij hadden twee zonovergoten dagen en de derde dag een beetje bewolking. De gehuurde regenpakken hadden we gelukkig niet nodig. Wel was het 's nachts ijskoud. In het tentje was het zeer koud, tussen 0-5 graden omdat je toch hoog in de bergen zit. Ook was er geen warm water en geen douche. Als alternatief had je ijskoude beekjes van de gletsjers waar je je in kon wassen. Dit alles had zijn charmes en het was zeker de moeite waard. Enige domper was dat we gedurende de 3 dagen gingen fantaseren over de McDonalds in het dorpje aan het einde van de track. Hier keken we dus op uit. Helaas voor ons was er helemaal geen dorpje. Er was alleen een bushalte waar we 3,5 uur moesten wachten op de terugreis.

 

Gelukkig kon je in Queenstown hamburger eten als de beste. De stad staat namelijk bekend om ‘ Fergburger’  waar je grote en heerlijke hamburgers kan eten. Echt 1 van de beste hamburgers die ik op heb in mijn leven. Wij zijn ongeveer 4 dagen in Queenstown geweest en ik ben 3 keer bij de Fergburger wezen eten, zo lekker dat ze waren. Op de laatste dag zijn we naar de top van de berg gegaan waar we de ‘ luge’ hebben gedaan. Dit is een soort rodelbaan met karretjes waarmee je door de zwaartekracht een racetrack aflegt. Dit was echt super, helemaal toen het ging regen omdat dan de remmen slechter werkten. Met ze zessen hebben we dit gedaan en was best grappig. Vervolgens met de gondel naar beneden gegaan om de laatste fergburger die avond naar binnen te werken (zie foto's). Queenstown was al met al super: veel gedaan, veel gefeest, veel gedronken, gezellige mensen en mis het nu al.

 

Maar er moet verder gereisd worden, dus vertrokken we op 19-12 naar Dunedin, aan de oostkust van Nieuw-zeeland. Dit is de studentenstad van Nieuw-Zeeland en hadden we dus best hoge verwachtingen bij met uitgaat etc. Het was alles behalve dat, het is namelijk zomervakantie in nieuw- zeeland en de stad was aardig uitgestorven. Om toch aan onze gemiddelde hoeveelheid bier te komen, hebben we nogmaals een bierbrouwerij bezocht. Ditmaal de Speight's brouwerij.  Hier een rondleiding gedaan en uiteraard weer voldoende van het Speight’s bier mogen proeven. Die avond was er dus niet veel in Dunedin en hebben we in het hostel (welke ook uitgestorven was) maar wat gedronken. De volgende dag zijn we naar de botanic garden en naar de steilste straat van de wereld geweest: Baldwin street welke 300 meter lang is en 70 meter stijgt. Was best leuk om even heen te gaan, maar om te wonen is naar mijn idee waardeloos. Zeker als je te voet naar beneden gaat en erachter komt dat je thuis wat vergeten bent.

 

Dus toch maar snel weer verder op 21-12 naar Tekapo. Na een lange reis hadden we wel weer trek in een aantal biertjes, dus dachten we: ‘laten we de plaatselijke kroeg eens opzoeken om half 11 ’s avonds’. Aangekomen bij de kroeg werd de deur voor onze neus op slot gedaan: Sluitingstijd 10.30 uur PM. Er zat dus weinig anders op dan in het hostel wat biertjes te drinken. Tekapo staat bekend om zijn meren en de grootste berg van NZ: Mount Cook. Hier zijn we de tweede dag heen geweest. Erg mooi weer hadden we, waardoor je dus ook snel verbrand. Hier moet je echt goed smeren om niet te verbranden en was bij mij dus wel het geval. Het was een mooie omgeving, maar viel een beetje tegen omdat we dachten naar mount cook te gaan. Deze lag nog wel een aantal km. verder dan waar we ons bevonden, maar we mogen niet klagen met dit mooie weer en de mooie omgeving.  Na het dagje wandelen wat biertjes gedronken en geklaverjast met wat Nederlanders om de dag af te sluiten.

 

Op 23-12 hebben we het rondje afgemaakt en zijn we teruggekeerd naar het stadje Christchurch waar onze reis op 3 december begonnen was. Hetzelfde hostel geboekt dus kwamen we al gauw weer een bekende tegen, dat is dan wel weer leuk. Een minder leuk iets is dat we geen bier meekregen bij de supermarkt met ons Nederlandse rijbewijs.  We zitten dus zonder bier en zijn helaas genoodzaakt om vanavond weer de stad in te gaan (wat een leven he!). Er is een Christmas party welke we even gaan bezoeken. Morgen vertrekt de trein om half 7 vanuit Christchurch naar de volgende stophaven: Kaikoura. Hier gaan wij kerst vieren in het hostel: Albatros backpackers inn. Zij organiseren met kerst een bbq voor de backpackers. Een leuk initiatief, alleen voordat de bbq kan beginnen moet er gezorgd worden voor het eten. Met enkele andere mensen ga ik morgen dus vissen om voor het eten te zorgen. Eindelijk een keer vissen, heb er veel zin in.

 

Wel zal het wennen zijn om kerst en oudjaar zonder jullie te vieren. Het is niet anders. Ik ga er een leuke tijd van maken. Hoop dat jullie dat ook doen en wil van deze gelegenheid gebruik maken om iedereen een zeer vrolijk kerstfeest en een knallend 2010 toe te wensen.

 

Kijk uit, drink en eet niet te weinig en maak er wat van!!!

 

Cheers!!!

 

Michel

 

P.s. ik vind het super dat jullie me volgen via deze site en ik heb voor jullie allen een kaart in het fotoalbum gezet. Sorry voor degenen die ik hem niet heb gestuurd.

Laatste foto's

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer